เมื่อไร...

posted on 16 Jul 2008 10:35 by more-tears
ฉันเหมือนถูกกันออกจากโลกจินตนาการ
เมื่อวิชาการเข้ามาครอบงำ
ต้องทนอยู่กับสิ่งที่ไม่ใช่ฉัน
เมื่อไร จะหลุดพ้น เมื่อไรกัน จะพ้นไปซะที
 

ฉันเหมือนถูกกันออกจากโลกแห่งความฝัน
เมื่อเรื่องสำคัญ กับสิ่งที่รัก... สวนทาง
เมื่อไหร่ทางจะเปิดกว้างให้ฉันได้เดิน
 

ฉันเหมือนถูกกันออกจากสิ่งที่ฉันรัก
ทางที่ต้องเดิน ทำฉันอ่อนล้า
สิ่งที่ปรารถนาช่างแสนไกล
เมื่อไรกัน ฉันจึงจะได้ไปในทางที่ใจต้องการ
 

เดินมาถึงขั้นนี้
จะให้หันหลังกลับคงไม่ไหว
แม้เหนื่อยอ่อน อ่อนล้า แทบขาดใจ
ก็ต้องเดินต่อไป ให้สุดทาง
 
เหนื่อยเหลือเกิน อยากพอ อยากหยุด อยากพัก

ไม่เอาแล้วได้ไหม กับทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่ไม่เลย ทำไม่ได้
ทุกสิ่งอย่างที่แบกไว้
วางไม่ได้
ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ต้องฝืนใจ
เดินต่อไปแม้ใกล้หมดแรง
...

edit @ 16 Jul 2008 10:57:39 by tears

Comment

Comment:

Tweet